حداقل مرده پرست باشیم!

در میان سایتها و روزنامه های مختلف امروز که جستجو می‌کردم همه و از هر گرایشی دارای یک تیتر مشترک بودند و آن هم خبر درگذشت استاد بزرگ تار ایران "استاد محمدرضالطفی" بود که دیروز و در سن 68 سالگی در تهران درگذشت. از محمدرضالطفی و سالروز تولد و محل تولد ایشان که گرگان بوده در همه سایتهای خبری ذکرشده ولی آنچه که اهمیت دارد این که متاسفانه ایشان هم یکی از مفاخر استان گلستان بود که در دوران زندگی ایشان و با وجود آثار معروف و شهره بودن ملی ایشان از نامگذاری جای مهمی یا خیابانی و امثال آن و یا برگزاری یادمانی باشکوه برای این بزرگوار دریغ کردیم. بر حسب یک اتفاق روز درگذشت ایشان 12 اردیبهشت روزی است که استاد مسیح‌اله ذبیحی هم در سال 1356 فوت نمودند یعنی 37سال پیش که او هم در اثر عارضه و بیماری درگذشت؛ سالها بعد هیچ کس یاد او را در این شهر گرامی نداشت و نهایت کار نامگذاری یک خیابان فرعی  در کوچه پس کوچه های گرگانپارس بود که از ابتدا و انتهای خیابان سعی بر پررنگ نمودن نام دیگری شد(!!!!). اینکه چرا با این بزرگان و مشاهیر شهر که در سطح ملی و بلکه جهانی مطرح بودند اینگونه برخورد می کنیم حداقل بر امثال بنده معلوم نیست. طی سالهای گذشته بسیاری از بزرگان شهر درگذشتند ولی پیش از درگذشتشان می شد که کاری کرد.

حتی قول عامیانه ای که میگه: مرده پرستیم هم نیستیم و همه یادمان میرود از بزرگانمان:زنده یاد حسینعلی هروی حافظ شناس برجسته، زنده یاد مسیح اله ذبیحی، زنده یاد پرویز کیانی، زنده یاد محمدرضا لطفی و بسیاری دیگر که در این کوتاه سخن نمی‌توان آورد. حال بیاییم و به این ویژگی مرده پرستی(که اگر قدردان بزرگانمان بودیم صفت خوبی هم نبود) عمل کنیم و از توجه به ایشان در نامگذاری معابر توجه کنیم؛ ضمنا پیشنهاد میکنم قطعه ای در آرامستان فعلی یا جدید را به قطعه مفاخر و مشاهیر شهر اختصاص دهیم.

/ 1 نظر / 14 بازدید
گرگانی

ایا میدانید قبر جدی زنده یاد حسینعلی هروی بنام مصباح الاطبا که واقع در مسجد حجتیه سرپیر گرگان بود توسط هیئت امنائ مسجد در هنگام بازسازی مسجد تخریب و بعد ان حتی سنگ یادبودی نیز برای این پزشک حاذق عصر خود گذاشته نشد